Hoşgeldiniz zombi dostlar Tuğbek abi çok meşgul olduğu için btgyi biz yapıyoruz biz kim miyiz? Merak ediyorsanız Hakkımızda bölümüne bakın. Birde sen editörmüsün diye sorular geliyor. Bu konu hakkında bir çok mail aldım beni istediğiniz gibi görebilirsiniz. BtG'ın dizaynını içeriğini ayarlıyorum. Bana yardım eden BtG'ye üye olan daha bir çok kişi var. Aramıza katılmak için ne yapmanız gerektiğini kendiniz bulmalısınz :)
İstavrit
Küçük istavrit yiyecek bir şey sanıp
Hızla atıldı çapariye
Önce müthiş bir acı duydu dudağında
Gümbür gümbür oldu yüreği
Sonra hızla çekildi yukarıya
Aslında hep merak etmişti
Denizlerin üstünü
Neye benzerdi acep gökyüzü
Bir yanda büyük bir merak
Bir yanda ölüm korkusu "dudağı yarıklar" denir,
Şanslıdır onlar hani görüpte gökyüzünü , insanı
Oltadan son anda kurtulanlar
Ne çare ! balıkçının parmakları hoyratça kavradı onu
Küçük istavrit anladı : YOLUN SONU !
Koca denizlere sığmazdı yüreği
Oysa şimdi yüzerken
Küçücüktü yeşil leğende
Cansız uzanıvermiş
Dostlarına değiyordu minik yüzgeci
İnsanlar gelip geçtiler önünden
Bir kedi yalanarak baktı gözünün içine
Yavaşca karardı Dünya başı da dönüyordu
Son kez düşündü derin maviyi
Beyaz mercanı bir de yeşil yosunu
İşte tam o anda eğilip aldım onu
Yürüdüm deniz kenarına
Bir öpücük kondurdum başına
İki damla gözyaşından ibaret
Sade bir törenle saldım denizin sularına
Bir an öylece baka kaldı
Sonra sevinçle dibe daldı
Gitti , tüm kederimi söküp atarak
Teşekkürü de ihmal etmemişti
Bir kaç değerli pulunu elime ,
Avuçlarıma bırakarak
Balıkçı ve kedi şaşkın baktılar yüzüme
Sorar gibiydiler neden yaptın bunu diye
Bir gün dedim bulursam kendimi ,
Yeşil leğendeki kücük istavrit kadar çaresiz ,
Son ana kadar hep bir umudum olsun diye...
YAZARI BİLİNMİYOR